|
خيلي ها مترسک رو دوست ندارن چون پرنده ها رو مي ترسونن.ولي من دوستش دارم چون تنهايي رو درک ميکنه |
افلاین های عارفانه و کنایی شماره (۸) زندگي دو چهره بيشتر نداره خوش به حال آسمون كه هر وقت دلش بگيره بي بهونه مي باره ... به كسي توجه نمي كنه ... از كسي خجالت نمي كشه ... مي باره و مي باره و ... اينقدر مي باره تا آبي شه ... آفتابي شه ...!!! کاش ... کاش مي شد مثل آسمون بود ... كاش مي شد وقتي دلت گرفت اونقدر بباري تا بالاخره آفتابي شي ... بعدش هم انگار نه انگار كه بارشي بوده
تندرستي ،تاجي است بر سر انسان سالم ولي هيچ كس
وقتي به دنيا ميايي در گوشت اذان ميخوانند''وقتي ميميري بر بدنت نماز ميخوانند'''' چه کوتاست عمر به فاصله اذان تا نماز
در بن بست هم راه آسمان باز است ، پرواز بياموز
انقدر آرزوهايم را به گور بردم كه جا براي جسدم نيست
آن زمان که سهراب نوشت :تا شقايق هست زندگي بايد کرد خبر از دل پر درد گل ياس نداشت،بايد اينجور نوشت هرگلي هم باشي چه شقايق چه گل پيچک و ياس زندگي اجبار است
ثروت بدون خوش بینی و خیرخواهی زجر و دردی است که بر گرده ی صاحب ثروت سنگینی می کند.
يا به بازيت ميگيره
يا به بازيش ميگيري
انتخاب با توست
جز يك بيمار اين تاج را نميبيند ..
آنكه از ما بالاتر است ما را بدبخت مي داند ، آن كه از ما پائين تر است ما را خوشبخت تصور مي كند ، اما هر دو در اشتباهند ، زيرا ما گاهي خوشبختيم و غالبا بدبخت : بدبختي ما در آن ايامي است كه به نقايص زندگي خود توجه داريم و خوشبختي ما در لحظات كوتاهي است كه به نعمتهاي زندگي خود نظر مي اندازيم
به دنبالش برويد،
اگر چه داراي راههاي دشوار و پر فراز و نشيب بوده باشد
مغزهاي متوسط درباره حوادث
مغزهاي کوچک درباره مردم
+ نوشته شده در 86/11/11ساعت 11:36 قبل از ظهر توسط لوشابی |
| ||||||